Бір қыстың күні қар қалың жауып, орман мен ауыл ақ киім кигендей көрінді. Кішкентай бала Аян атасы мен анасының үйінің ауласында серуендеп жүр екен.

Аян орманда ойнап жүріп, қардың ішінде кішкентай қорап тапты. Қорапта алтын болмаса да, таза жүректен шыққан хат тұр екен. Хатта былай жазылған:

“Менің қорабымды тапқан адам адал және мейірімді болсын.”

Аян хатты алып, қорапты орнынан қозғалтып, оны ауылдағы адамға немесе ұрлық жасамау керек екенін айтты. Ол қорапты дұрыс жерге жеткізді. Сол кезде қардан шағын ақшақар пайда болып:

— Аян, сен адал және мейірімдісің. Қыс сиқырлы, өйткені адал адамдарға әрдайым сый беріледі! – деді.

Аян қуанып:

— Мен тек дұрыс нәрсе істедім, өйткені адал болу керек екенін білемін! – деді.

Сол күннен бастап Аян әрқашан адал болуға тырысты, ал қысқы күндер оған әрдайым сиқырлы естеліктер сыйлады.